Recensie van expositie 'Gebloemd'

Hieronder ziet u de recensie van de lopende expositie 'Gebloemd' door Jurjen van der Hoek:

De Werkelijkheid Als Middel Voor Een Filosofisch Idee

In de thema expositie “Gebloemd” schenkt Galerie ZoFier extra aandacht aan vijf van haar kunstenaars. Het onderwerp kan gevat worden in een stilleven of juist een andere meer interessante benadering krijgen. Ieder van de handvol schilders is anders dan de gebruikelijke manier met het thema aan de haal gegaan. Wel telkens in de sfeer van de benaderbare werkelijkheid, die ZoFier zo fier in het vaandel voert.

Van der Vegt - Meteen bij de entree stuit de bezoeker op de menshoge bloemen van Van der Vegt. De robuuste uitvergrotingen van de anders zo tere narcis, boterbloem en gladiool geven de natuur een monumentaal karakter. In deze grootsheid blijft door gewenste slordigheid op de huid de beeltenis aangenaam. Het immense formaat klaprozen en anemonen prijken hoog boven de vloer aan de spanten van de schuur. Werk voor een herenhuis met hoge kamers zonder verlaagd plafond. Van der Vegt zet verder de bloem op de blote rug van zijn model. De schilder wordt tot tattoo artiest en kerft welvende lijnen langs ronde billen. Een snelle schets in geverfde vlekjes geeft een abstract impressionistisch drieluik dat sterk afwijkt van de andere werkelijkheid van deze schilder. Een vingeroefening lijkt het, een variatie op het thema – even fijn uitleven.

Maike van  der Kooij - De losse penseelvoering van Maike van der Kooij is uitstekend op de plaats in een expressief verbeelden. De vet opgebrachte klodders verf worden tot bloemvlekken. Zwierig en levendig neergezet. Deze benadering behoeft geen uitwerking op detail. Op afstand vormt zich het beeld. De spontaniteit is de kracht van dit werk. Wanneer er dan een getekend schilderachtige uitwerking is gebruikt wordt het beeld te doordacht. Een feestje voor het oog evenwel is de blauwe regen, waarin het volledige kleurspectrum van de regenboog is gevat. De dikke verf in juiste verhouding geeft een weergaloos beeldhouwwerk in het platte vlak. Op afstand lijken de neerhangende bloemen uit te nodigen onder ze door te lopen.

Piet Sebens - Piet Sebens heeft een kleine productie aan schilderijen in een jaar. Daarom hangen er maar twee van zijn werken in deze expositie. In deze schilderijen draait het minder om het thema dan om de aandacht die de schilder heeft voor het onderwerp. De bloem komt maar zijdelings ter sprake in deze sprekende composities. Ook andere schilders laten meer het gevoel achter de beeltenis zien. Minder is de werkelijkheid van het thema onderwerp. Het is een middel om een hogere sfeer te bereiken.

Keimpe van  der Kooi - Door zich na een studie filosofie te laten scholen aan de Klassieke Academie voor schilderkunst weet Keimpe van der Kooi deze kennis merkbaar aanwezig neer te leggen in zijn werk. Wel verbeeldt hij een realiteit, maar het gaat hem niet om die werkelijkheid. Het is geen zakelijk en koud realisme, maar een betrokken en warme werkelijkheid. Niet ieder blad zit aan de stengel en niet elk bloemhart heeft een vorm. Er blijft iets te raden over, een schilderachtige suggestie. Deze benadering vergt een aandachtige stofuitdrukking, maar is door de penseelvoering middel om een diepere laag aan te boren. Het schilderij als medium om filosofische gedachten te communiceren. Het stilleven als drager om de compositie te maken, het beeld te componeren. Op de rand van strenge waarheid en emotionele betrokkenheid. Van der Kooi kan met meerdere dingen tegelijk in zijn werken bezig zijn. Naast aandacht voor het spelende licht over rijk gebloemde tafelkleden weet hij tere bloemen levend te schilderen, de anatomie van de figuur in passende proporties en de materie glas in transparantie neer te zetten. En dan ook nog de humor in te brengen en een bijzondere uitsnede te maken.

Pieter Knorr - In eenvoud brengt Pieter Knorr kracht in de sfeer van het stilleven. In een wollige penseelvoering staat de rust te stralen van het doek. De uitdrukking spreekt welluidend, hoewel de schilder niet beeldt om de werkelijkheid uit te beelden. Ook hier is weer de verf het medium om een sfeer neer te zetten. De vorm is minder belangrijk. De soms wazige uitwerking drapeert een aura aan emotie om de beeltenis. Het realisme wordt daardoor tot surrealisme zonder die betekenis te hebben. Vooral wanneer is gekozen voor een groter formaat spreekt dit gevoel in deze uitstraling meer aan. Er schijnt weinig te gebeuren, de stilte is goed ingezet. Werk om erbij meditatief tot rust te komen, in jezelf te keren en bij stil te staan. Het heeft niet meer nodig dan dit. Een potje, een kan, wat dor blad.

Expositie “Gebloemd” in Galerie ZoFier, Rotstergaastweg 95 in Nieuweschoot. Tot en met 6 mei 2012.

 Het weblog van Jurjen van der Hoek ziet u

Gepubliceerd: zondag 22 april 2012

Overige nieuwsberichten