Midden in de natuur gegrepen worden door het moment

Enkele kippen en een haan scharrelen achter haar langs als Margreet Boonstra in haar tuin in Drachten honderduit vertelt over haar grote passie: schilderen. En dan het liefst buiten, en plein air, als de zon schijnt, de wind waait of zelfs als het vriest.

Friesch Dagblad, 12 juli 2017, pagina 34. door Martine van der Steege

Kunstenares Margreet Boonstra met en tussen haar werk in Galerie Zofier in Workum. Foto: Simon Bleeker

Ik weet het moment nog dat ik dat voor het eerst echt deed, buiten schilderen, in de zomer van 1994 na het afronden van mijn opleiding aan kunstacademie Minerva in Groningen. Ik stond midden in de Kroon’s Polders op Vlieland. Een prachtige kolkende lucht boven me en er vlogen lepelaars over. Voor me een heel groot, leeg doek. Ik wist gewoon: dit is het.”
,,Als je vanaf een foto schildert, gaat er informatie verloren. Onze ogen kunnen zoveel meer waarnemen dan dat”, vervolgt Boonstra. ,,En dan komt daarbij ook nog de sfeer die er op dat moment heerst op die plek. Daar ben ik heel gevoelig voor en die zie je altijd terug in mijn schilderijen. Ik probeer de ziel van die plek op dat moment te vangen.”
Inspiratie voor haar werk vindt Boonstra overal. ,,Ik kijk altijd met het oog van een schilder en probeer zo in elke situatie iets te zien wat ik graag schilder. Dat gebeurt het vaakst in de natuur, maar ik schilder ook graag in steden of portretten bijvoorbeeld.”
Boonstra tekende altijd al graag en liefde voor natuur werd haar met de paplepel ingegoten. Op haar 15e zag ze de expositie La grande parade in het Stedelijk Museum in Amsterdam. Op dat moment werd ze gegrepen door het werk van al die grote kunstenaars en dacht ze voor het eerst: misschien is schilderen ook iets voor mij. Na de kunstacademie kon ze al gauw werken verkopen aan de ING Kunstcollectie Nederland ,,Dat was een goede stimulans.”

Nieuwe start
Soms stond het schilderen daarna met tussenpozen op een laag pitje, door het verlies van haar eerste kind en de geboorte van een tweede en derde. Totdat ze de kans kreeg zes weken door te brengen in de Skriuwersark van de Friese schrijver Rink van der Velde bij De Veenhoop. ,,Een prachtige omgeving daar. Ik kon zes weken ervaren hoe het was om me vol te richten op het schilderen en kon er niet meer onderuit. Dit was definitief wat ik wilde.” Zo nu en dan gaat ze terug naar deze plek, om zich dat weer te herinneren en zich onder te dompelen in de mooie omgeving. Pas geleden deed ze dat weer en maakte daar het - intussen net droge - werk Waterlelies (De wrâld is rûch). Het hangt nu in galerie Zofier in Workum samen met werk van Karel Buskes, Mario ter Braak en Anton ter Braak.
Ondertussen exposeert ze elk jaar op vele verschillende plekken in binnen- en buitenland, geeft ze cursussen, wordt ze regelmatig voor kunstprojecten gevraagd en is ze een van de Noordelijke Realisten en de Noord-Duitse Realisten. Maar haar stijl ontwikkelt zich nog altijd. ,,Als je net van je opleiding komt, schilder je nog heel academisch. Daarna begint het pas: langzaamaan komt je eigen stijl boven drijven. De kunst is daar vertrouwen in krijgen en het toelaten. En daar ontwikkel ik me nog steeds in, dat omarmen van mijn stijl.”
Wat die stijl dan is? Volgens Boonstra realistisch, krachtig en expressionistisch: ze houdt er van dat je kunt zien dat een werk geschilderd is en dat er verf op het doek ligt. ,,Ik ben geen monnik hoor: ik ben veel te onrustig om te priegelen tot in het kleinste detail.” Zo stond ze afgelopen week nog tijdens de Sterling Cup de 12mR regatta in Flensburg te schilderen. Vanaf een boot. Een onrustige zee, een doek van 130 bij 100 centimeter dat stevig vastgebonden moest worden, haar penselen en verf: binnen een uur stond het tafereel er in grove streken, maar treffend, op.
’s Winters is het buiten werken wel eens een uitdaging: dan staat ze met handschoenen, thermokleding en skibroek aan te schilderen. ,,Maar het scheelt dat ik echt gepakt wordt door het schilderen en datgene wat ik schilder. Dan verlies ik mezelf even. Als ik dan later in de auto zit, kan het wel zijn dat ik helemaal begin te bibberen. Maar dan is mijn werk al gemaakt.” De elementen worden ook wel eens letterlijk onderdeel van haar schilderijen. In haar atelier laat Boonstra een schilderij van een rustig landschap met water en bergen zien. Het water lijkt wat korrelig en beweeglijk. ,,Dat komt dus omdat het miezerde. Die regen kwam ook in mijn werk en creëerde precies het effect dat ik in het echt zag.”
,,Ik hoop dit nog verschrikkelijk lang te doen. Ik ontmoet zoveel bijzondere mensen door mijn werk en kom op prachtige plekken. Die vrijheid om mijn leven zo in te richten is misschien wel het mooiste wat dit werk mij brengt. Voor de toekomst hoop ik dat ik morgen mijn beste werk ooit ga maken. En die dag daarna opnieuw en daarna weer”, lacht Boonstra.
Werk van Boonstra is momenteel te zien in galerie ZoFier in Workum, galerie Tolgart in Wierden, galerie Pfundt in Berlijn, galerie AC Noffke in Ratzeburg en galerie Mullers in Rensburg, www.margreetboonstra.nl

Gepubliceerd: vrijdag 14 juli 2017

Overige nieuwsberichten

Fryslân Finest I

Vrijdag 6 april t/m 27 zondag mei 2018

In the woods

Vrijdag 1 juni t/m zondag 8 juli

Bekijk de expositie-agenda
In the woods

Met trots informeer ik u over de tentoonstelling met de nieuwste schilderijen en...

'Fryslân Finest' - Koos van Keulen

De 'Mienskip' reageerde massaal op ons verzoek het mooiste en bijzonderste van...

Bekijk ons nieuwsarchief