Stijn Rietman
Tentoonstelling: 31 augustus t/m 7 oktober 2012
Stijn Rietman tekende van kinds af aan dagelijks. Na zijn opleidingen aan de PABO koos hij definitief voor de kunsten, waar het accent verschoof naar het schilderen en zijdelings het tekenen en beeldhouwen. Op de Academie Minerva te Groningen, koos hij voor een klassieke benadering met docenten als Matthijs Röling, Frank Lisser en Mario ter Braak. Ook had hij tijdens zijn eindexamenjaar in 2006 externe begeleiding van Pieter Pander.
Stijn heeft een hart voor traditie en oude meesters als Rembrandt, Vermeer en latere grootheden als Repin en Breitner. Vandaag de dag zijn het ook zijn eigen leermeesters die voor hem een inspiratiebron vormen.
Drama is in zijn werk een terugkerend thema, evenals verstilling waar hij naar eigen zeggen nog lang niet op uitgekeken is.
In Stijns werk komt duidelijk de hunkering naar verlatenheid naar voren. ‘Aangename sereniteit’, zoals hij zelf omschrijft. Zijn landschappen liegen er dan ook niet om. Troosteloosheid en verlatenheid vliegen je aan. Met koele, grijze tinten schildert hij plekken die de gemiddelde mens kil en daarmee onwaardig acht. Daarmee komt tegelijkertijd de plezante ervaring mee van het even alleen zijn, waar we allen soms naar verlangen. Het zijn juist deze twee uitersten die Rietman in zijn werk centraal stelt. Alsof het schilderij je de hand reikt en wil zeggen: "Kom, ik ben zo kil nog niet."