Terug naar overzicht

Peter Hartwig






Peter Hartwig, opleiding: Academie Minerva te Groningen

In zijn opleiding kreeg Peter Hartwig andere les kreeg van Matthijs Röling. Van hem leerde Hartwig om niet teveel nadruk op de details te leggen, maar ruimte te laten voor een eigen interpretatie. Hij raakte geboeid door het werk van de Impressionisten, met name door dat van Monet die de dingen meer wist te suggereren dan in detail weer te geven. Hartwig is steeds op zoek naar een midden tussen abstractie en figuratie en dat geeft spanning aan zijn werk.

Het oeuvre van Peter Hartwig omvat interieurstukken, mensen, landschappen en vaak de daaglijkse dingen om hem heen, zoals zijn gezin en zijn tuin. Hoewel hij naar de realiteit schildert, is het niet de exacte weergave daarvan waar hij naar streeft. Waarneming, herinneringen en fantasie bepalen het beeld, waarbij de sfeer een belangrijke rol speelt. Alsof we net de ruimte binnenkomen, bespeuren we in een café mensen achter de bar, druk aan het werk, terwijl een ober op de drankjes staat te wachten; het Zuid-Franse landschap roept associaties op met warmte en ruimte.

Met een losse, impressionistische toets, weet hij die sfeer op te roepen. Details worden weggelaten; de compositie, neergezet in hoofdlijnen, bepaalt het beeld. Kleur speelt hierbij een belangrijke rol. Hartwig gebruikt een rustig kleurenpalet om de juiste toonverschillen te krijgen.

Het gaat de kunstenaar in zijn werk niet alleen om het verbeelden van een bepaalde atmosfeer. De structuur van een landschap of de vlakverdeling van een interieur, het patroon van lijnen, de dieptewerking en de lichtval boeien hem evenzeer. Hij is speciaal gegrepen door bijvoorbeeld de rijstvelden in Indonesië of Frankrijk, structuren in het landschap als gevolg van menselijk ingrijpen. Op een stuk van dat landschap wordt als het ware ingezoomd en dat beeld wordt vastgelegd op het doek.

De horizon is heel hoog, of vaak zelfs helemaal afwezig, wat het abstractieniveau van de voorstelling verhoogt. Het landschap wordt verbeeld in een ritmisch patroon van lijnen, kleurvlakken en verftoetsen; slechts vaag herkennen we huizen tegen een heuvel of maaisporen in een akker.