Terug naar overzicht

Nic Jonk






Beeldhouwer/schilder Nic Jonk (1928-1994) staat bekend om zijn plastische beeldhouwwerken met rondingen, die in brons zijn gegoten. Hij behoort met Auke de Vries en Arthur Spronken tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de naoorlogse Nederlandse beeldhouwkunst.

Nic Jonk werd geboren in Schermerhorn en bracht zijn jeugd door in Langedijk.

Van 1945-1953 volgt hij avondlessen aan de kunstnijverheidschool te Amsterdam; modeltekenen en beeldhouwen bij Wessel Couzijn.

Van 1950-1954 volgt hij de rijksnormaalschool in Amsterdam, en van 1953-1956 volgt hij een opleiding beeldhouwen aan de Rijksacademie bij V.P.S. Esser.

In 1965 vestigt hij zich met zijn vrouw en 6 kinderen in het Noordhollandse Grootschermer en start museum en beeldentuin nic jonk.

Nic Jonk was weg van het vrouwelijke model en liet zich in zijn beelden inspireren door voorgangers als Maillol, Renoir en Bourdelle. Zijn werk getuigt van respect voor het leven en bezit een ongekende oerkracht. De precisie en het oog voor details en nuances, zorgen ervoor dat Nic Jonk’s beelden wondermooi zijn uitgevoerd. De herkenbaarheid komt uit de vorm, geboren uit de oerelementen van het leven; het water, de aarde, de zon, de vrouw, de walvis.

In zijn beeldentuin in Grootschermer staan kolossale sculpturen, waar de levensvreugde onbekommerd vanaf spat.

Het zonlicht werpt mooie patronen van licht en schaduw op de gepolijste huid van brons.

Met zijn grafiek en olieverfschilderijen toont hij zich vooral een meester in het uitbeelden van vrouwelijk schoon.

Maar ook gracieuze dieren zoals zwanen en paarden worden met ogenschijnlijke simpele lijnen in een kleurrijk geheel neergezet. De felle expressionistische en vooral monumentale doeken roepen een associatie op met schilders als Rubens, Renoir en Matisse.

Zijn veelzijdige oeuvre bestaat verder uit sieraden, keramiek en glas, staal en perspexobjecten.